از درون به رخوت رسیدم؛ وقت زیادی رو صرف «هیچ» می‌کنم. زمان به مرور من رو به مرز پرتگاه پوچی رسوند. در این دو ماه، اتفاقات زیادی برام رقم خورد.
به حدی از روزگار آزرده‌ام که حتی از کوتاه‌نویسی هم دوری می‌کنم.
از تجربیاتم بعداً خواهم نوشت. الان گفتم بد نیست اعلام کنم که هنوز زنده‌ام.
