دوباره میل عجیبی به ناپدید شدن پیدا کردم! دلم میخواد برم جایی که نه کسی منو بشناسه و نه من کسی رو...دلم میخواد حتی از خودم هم فرار کنم! آخرین باری که از خودم فرار کردم، گم شدم و دیگه نتونستم برگردم بهش! انگار تمام پل‌های پشت سرم خراب شده بود، شاید هم خودم خرابشون کردم...ولی این بار نمیدونم از کی و از چی باید فرار کنم! از خودی که "خودم" نیستم؟ شاید...! فرار کنم و برم خود واقعیمو پیدا کنم و در آغوشش بگیرم و برای تمام سال‌هایی که نادیده‌اش گرفتم و بهش بی‌توجهی کردم ازش بخوام که منو ببخشه؟ نمیدونم! اصلا دوباره پیدا میشه؟ میتونم بشناسمش؟ چیزی یادم میاد از اون آدم؟ تمام ردپاهاشو پاک کردم...شما منو جایی ندیدین؟!