خیلی دلم برای نوشتن تنگ شده. دلم برای اینجا، برای این پنل، برای کلمات و وسواسم برای تم اینجا...
ولی به یک پوچی عمیقی رسیدم که به معنای واقعی «هیچ» هستم.
شاید اگه تم اینجارو مرتب کنم حالم بهتر بشه، نه؟
درباره
شاید روزی باران بیاید و زخم‌هایم را بشوید. شاید آن روز، من هم بتوانم دوباره پرواز کنم، نه فقط در این شهر سرد و غمگین، بلکه به جایی که نامش را بتوانم خانه بگذارم.
دسته‌بندی‌ها
- تکههای پراکنده ذهن (4 نوشته)
- رد غبار (3 نوشته)
- انعکاس سایهها (7 نوشته)
Li^^li 1 هفته،4 روز پیش